Nairobi, zondag 1 november 2009 08.00 uur plaatselijke tijd (België 06.00 uur)

Na een rimpelloze vlucht met KLM hebben we ons gisterenavond omstreeks 22.00 uur geïnstalleerd in hotel Chester House. Aan de bar (wat dachten jullie?) hebben we dan met een ferme pint (Tusker) de hele reis nog eens over gedaan. Het begon al goed toen Patrick ’s morgens op de luchthaven arriveerde met twee tot barstens toe gevulde leger bags en vijftien rode ABVV-Metaal rugzakjes gevuld met condomen. Deze werden, zoals afgesproken, onder de vijftien reizigers verdeeld. Zoals je op de foto kunt zien oogstte Sylvia veel aandacht van de andere reizigers in Zaventem, toen ze die rubbertjes in haar eigen reiskoffer propte… Aids/HIV preventie is een belangrijk onderdeel van het samenwerkingsproject tussen ABVV-Metaal en de KEWU (Kenian Engineering Workers Union). Vandaar dat wij deze jongerengadget van de sociale verkiezingen 2008 met plezier aan onze KEWU collega’s schenken. Deze hebbedingetjes ondersteunen hen in de preventiecampagnes rond Aids/HIV die ze in de metaalbedrijven waar ze actief zijn voeren.
De security in Zaventem en Schiphol moet het geweten hebben dat Rony Schatteman als staalarbeider mogelijks meer ijzer en staal bij zich kon dragen dan de anderen. Telkens pikten ze er uitgerekend hem uit voor een grondige fouillering, waarbij zijn opvallend degelijke ‘trekker boots’ toch steeds weer uit moesten… Zou het uit weerwraak geweest zijn dat hij zich door de lieftallige dame van de baordingdesk tot driemaal toe liet uitroepen om toch te willen aan boord gaan? In de luchthaven Jomo Kenyatta (genoemd naar de onafhankelijkheidsstrijder en eerste president) was het een drukte van jewelste voor het bemachtigen van een visum. Tijd genoeg dus om onze bagage vlot van de band af te halen, nu ja vlot? Iedereen had zeer snel zijn of haar koffer en verdacht uitziende rode rugzakjes opgepikt. Alleen Jo kon zijn eigen koffer en Kaki-groene army bag, gevuld met condomen, maar niet ontdekken. Toen de dame aan de bali van verloren bagage naar de inhoud vroeg, antwoordde Jo: “only clothes and some medicines”. Ja met wat goede wil kun je die kapotjes ook als kledij of medicijn beschouwen…
De voorzitter en zijn adjunct Charles en Whyclife ontvingen ons samen met Esther van harte aan de uitgang en bemoeiden zich persoonlijk om onze bagage op het dak van de bus te laden. Deze bus zal ter onzer beschikking staan voor de rest van reis.