Ergens in de omgeving van Ndii, net voor het dorpje Voij aan kilometerpaal 184, zaterdag 7 november 05.30 uur plaatselijke tijd
De trein staat stil! Esther zegt dat ze gehoord heeft dat er teveel mist is in het gebied dat voor ons ligt (Tsavo) en er dus gewacht wordt tot die opgetrokken is. Om 06.00uur zijn er al enkele mensen uitgestapt en strekken ook wij de benen. Veel mist is er niet waar te nemen. We staan in een vlakte, langs de ene kant van de trein een bijna volledig uitgedroogde rivierbedding, langs de andere kant een beek waar het door rode aarde gekleurde water snel doorstroomt. Een man van de treinmaatschappij legt onder het eerste wiel van elke wagon enkele stenen. Ja we staan op een lichte helling en die grote kiezels moeten het ‘terugbollen’ beletten. Enkele roetzwarte rookpluimen zijn het gevolg van verschillende pogingen om de machine terug aan de praat te krijgen. De inspanningen worden echter niet beloond… Plotseling gaat het gerucht dat één van ons zijn tas niet meer vind. Blijkt dat deze gestolen is! Inhoud: cash geld in Keniaanse shillingen en euro’s, Visa en gewone bankkaart, SIS kaart, fotocamera én internationaal paspoort. Het treinpersoneel verwittigt de ‘captain of the train’, welke vervolgens de politie verwittigt. Een nog tamelijk jonge politieman mét automatish geweer is vrij snel ter plaatse en noteert onze verklaringen in een piepklein notieboekje. Dan verwijst hij ons naar ‘the police office in the railway station of Momombassa’. Daar zullen we dan weer doorverwezen worden naar het ‘the central police office of Mombassa’, waar ze ons zeggen dat pas op maandag 9 november 2009 de safe waarin de nodige stempels en certificaten zitten wordt geopend…
De trein staat stil! Esther zegt dat ze gehoord heeft dat er teveel mist is in het gebied dat voor ons ligt (Tsavo) en er dus gewacht wordt tot die opgetrokken is. Om 06.00uur zijn er al enkele mensen uitgestapt en strekken ook wij de benen. Veel mist is er niet waar te nemen. We staan in een vlakte, langs de ene kant van de trein een bijna volledig uitgedroogde rivierbedding, langs de andere kant een beek waar het door rode aarde gekleurde water snel doorstroomt. Een man van de treinmaatschappij legt onder het eerste wiel van elke wagon enkele stenen. Ja we staan op een lichte helling en die grote kiezels moeten het ‘terugbollen’ beletten. Enkele roetzwarte rookpluimen zijn het gevolg van verschillende pogingen om de machine terug aan de praat te krijgen. De inspanningen worden echter niet beloond… Plotseling gaat het gerucht dat één van ons zijn tas niet meer vind. Blijkt dat deze gestolen is! Inhoud: cash geld in Keniaanse shillingen en euro’s, Visa en gewone bankkaart, SIS kaart, fotocamera én internationaal paspoort. Het treinpersoneel verwittigt de ‘captain of the train’, welke vervolgens de politie verwittigt. Een nog tamelijk jonge politieman mét automatish geweer is vrij snel ter plaatse en noteert onze verklaringen in een piepklein notieboekje. Dan verwijst hij ons naar ‘the police office in the railway station of Momombassa’. Daar zullen we dan weer doorverwezen worden naar het ‘the central police office of Mombassa’, waar ze ons zeggen dat pas op maandag 9 november 2009 de safe waarin de nodige stempels en certificaten zitten wordt geopend…
Catch the thief!
Ondertussen is Whyclife er achter gekomen dat de trein zware motorpech heeft en het nog vele uren zal duren voor er een vervang locomotief ter plaatse zal zijn. Meer dan drie uur nadat Whyclife voor een bus vanuit Mombassa heeft gebeld worden we langs de weg die parallel met het spoor loopt opgepikt. Gelukkig is de zon ondertussen zo hard aan het schijnen dat de laatste (rode) modder van de rivierbedding is opgedroogd, zodat we onze bagage van de trein naar de weg kunnen brengen.
Busje komt zo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten