Nairobi, maandag 2 november 2009

Foto's in volgorde (links nr rechts):

1. Met de handhamer wordt vorm gegeven aan de alluminium kookpan in Jual Kali
2. Het beroep van smid wordt in Jua Kali naar aloude traditie uitgeoefend
3. Vier blanken in witte overjas bij East Afrikan Cables
4. Alluminium platen worden in vorm geperst
   

Nairobi, maandag 2 november 2009 23.00 uur plaatselijke tijd (België 21.00 uur)

Tweede volle dag in Nairobi. Begon regenachtig, bij een nogal ongestructureerd ontbijt. De laatst bijgekomenen kregen een super breackfast, de vroege opstaanders de kruimels.
Iedereen realiseerde zich evenwel dat vandaag de eerste confrontatie met de Keniaanse economie – arbeidsmarkt en de uiteindelijke collectieve arbeidsomstandigheden zouden volgen.
Op de agenda stond
in de voormiddag:
bedrijfsbezoek in twee groepen, groep 1: East African Cables en groep 2: Kaluworks.
In de namiddag:
bezoek Jua Kali (Swahilli voor hete zon) wat in feite de informele metaalsector kan genoemd worden.

Gewapend met een kritisch negatieve voorstelling van wat we hier zouden te zien krijgen, was het lange wachten op de bus die ons naar de bedrijven zou moeten brengen niet van die mate dat onze negatieve perceptie op de Keniaanse economische efficiëntie in de positieve zin zou hebben bijgesteld. De bus bracht onze vooraf samengestelde groepen op de plaats van bestemming. De ontvangst in beide bedrijven verliep vlekkeloos. De meeste van de inleefreizigers waren het erover eens dat de perceptie tav de arbeid en de arbeidsomstandigheden die zij hebben kunnen aanschouwen en bevragen, veel negatiever was dan de realiteit waarmee zij werden geconfronteerd. Zowel bij East African Cables (vervaardigen van elektrische kabels) als bij Kaliworks (potten en pannen voor grootkeukens), was er een positief beeld ontstaan, zowel tav het productieproces, de arbeidsomstandigheden, als tav het personeelsbeleid. Toch werden een aantal kritische bedenkingen meegenomen: de veiligheid was toch niet wat je er eigenlijk mocht van verwachten én wat bij een arbeidsongeval… Sociale Zekerheid?
In de gesprekken met de shop stewards (délégués) van beide bedrijven bleek dat het sociale overleg daar toch minstens een kans kreeg. Positief was ook dat bij bijvoorbeeld Kaluworks tijdens ons bezoekgesprek tot uiting kwam dat zij het gebruik van oordopjes niet goed kenden en dus ook niet gebruikten, dit ondanks het grotere gebruikscomfort. Afgesproken werd dat er een aantal diverse exemplaren aan de KEWU ter introductie zal worden overgemaakt.

In de namiddag werden we een beetje stil bij het bezoek aan Jua Kali; het overbevolkte, twee hectaren grote ambachtsterrein van de alternatieve metaal sector.
Mensen (arbeiders – werklozen – gehandicapten – huisvrouwen…) trachten via deze weg financieel te overleven. Het is een semi-officiële sector, die via een schijnbaar democratische structuur een basis economische metaal activiteit ontplooit die aan de arme lokale bevolking van Centraal Afrika, betaalbare gebruiksvoorwerpen kan aanbieden. De arbeidsomstandigheden echter waren ontnuchterend en stonden in schril contrast met wat bij de bezoeken in de voormiddag werd ervaren.

De dag werd afgesloten met een maaltijd in de ‘Carnivore’. Een etablissement dat in de toeristische boekjes omschreven staat als ‘Afrika’s Greatest Eating Experience’. Het was inderdaad een evenement waarin we in al ons enthousiasme eventjes vergaten dat dit ook een prijskaartje had.